Pod koniec roku 2000 Paweł Wesołowski organizuje spotkanie kilku znajomych muzyków. Pierwsze spotkanie oraz próba wypadły bardzo pozytywnie. W składzie Paweł Wesołowski (gitara), Grzegorz Kitowicz (Bas), Bartek Szydłowski (gitara i voc.) Tomasz Ciszak (perkusja) – zawiązuje się formacja o szerokich horyzontach muzycznych. Czteroosobowy skład niczym cztery kierunki świata reprezentuje cztery indywidualne style. To był początek, kilka pomysłów, kilka prób, każdy z nas wiedział że blues to jest to co łączy nas wszystkich.

Po kilkunastu spotkaniach przyszedł moment na znalezienie odpowiedniej nazwy - spośród kilkunastu pomysłów wybraliśmy jeden - KILLING FLOORS. Pierwszy sukces to wygrany PKS czyli Przegląd Kapel Studenckich i to po trzech miesiącach istnienia zespołu, co utwierdziło nas w przekonaniu, że to co robimy ma sens.

Kolejny etap działalności to szereg lokalnych koncertów w pubach i na scenach plenerowych. Pod koniec 2001 roku dołącza do nas znakomity bluesman rodem z Francji Laurent Vavon o sródziem nomorskim brzmieniu harmonijki ustnej. I to jest strzał w dziesiątkę, nowe pomysły, ciekawe interpretacje - i machina bluesa mogła ruszyć pełną parą. Z bilansem kilkunastu koncertów zamykamy rok 2001.

Rok 2002 to ciężka praca, tworzenie nowego materiału i koncerty. Charakterystyczne brzmienie ówczesnego składu owocuje kolejną serią udanych koncertów jak i jam sessions. Podczas jednego z większych koncertów plenerowych udaje się nam zarejestrować materiał LIVE. To niepowtarzalne nagranie zyskało uznanie wśród znajomych muzyków oraz stało się pewnego rodzaju uwieńczeniem naszej wspólnej pracy.

Rok 2003 to okres zmian w składzie zespołu a jak sie później okaże również dojrzalsze spojrzenie na muzykę bluesową. Zespół opuszcza Bartek Szydłowski znakomity gitarzysta, zagorzaly fan Jimmiego Hendrixa. Nastał czas przemyśleń - Killing Floors bez wokalisty - powstała dziura, którą trzeba szybko załatać. Kilka kolejnych miesięcy to poszukiwania następcy Bartka, niestety przesłuchania nie przynoszą rezultatów.

Równolegle prowadzimy poszukiwania gitarzysty - tym razem skuteczne. Po raz kolejny trafiliśmy na rewelacyjnego muzyka. Krystian Gorzelańczyk – gitarzysta z duszą - zasila skład zespołu. Trudności w znalezieniu wokalisty decydują o tworzeniu materiału z przewagą tematów instrumentalnych. W tym składzie odbywa się kilka koncertów a rolą wokalisty dzielą się Krystian i Laurent. Jak się okazuje, nasz upór i determinacja nie poszły na marne.

Killing Floors na Wigilii Bluesowej 2003 w jednym z zielonogórskich pubów. Na nasz koncert przybywa lokalna telewizja – udzielamy wywiadu, podczas którego zachęcamy do wzięcia udziału w castingu na wokalistę/kę.

Rok 2004 - Dwa miesiące później w nasze szeregi wstępuje Zbyszek Cesarczyk, człowiek z ogromnym bagażem doświadczeń muzycznych, niebanalny kompozytor, wokalista i autor tekstów. To czas przemian - kierunek muzyczny został precyzyjnie określony: chcemy grać polskiego bluesa!!! Własne kompozycje, oryginalne aranżacje standardów bluesowych i ciężka praca to domena kilku następnych miesięcy czego owocem jest nagranie płyty demo. Krążek powstał w znoju i trudzie w 100% we własnym zakresie co z pewnością nie ułatwiło nam zadania – ale udało się !!!

W lipcu br. odchodzi Paweł Wesołowski – inicjator powstania zespołu. W obliczu wszystkich wydarzeń i przemian towarzyszących zespołowi podejmujemy decyzję o zmianie nazwy. Od tej pory istniejemy jako PARK

W tym składzie osiągneliśmy dojrzałość na gruncie muzycznym oraz koleżeńskim, skrystalizowane założenia zespołu sumiennie realizujemy. W ostatnim czasie zarejstrowaliśmy nasz koncert w zielonogórskim klubie 4 Róze dla Lucienne, i z tego przedsięwzięcia powstaje płyta "PARK - Blues Street 17 Live" zawierająca 12 kompozycji.

Remasteringu dokonano w Radiu Zachód (Oskar Strawiński - ex Bredikal). W 2005 roku zakwalifikowaliśmy się do corocznego Festiwalu Blues Nad Bobrem. Wystąpiliśmy również na Pierwszym Przeglądzie Zespołów Rockowych "ROCKOWISKO" w Świdnicy k/Zileonej Góry zdobywając statuetkę Czarnego Wilka – Nagroda Publiczności.